Bu dünyayı çocuklarımız bize emanet etti.
Peki biz, gönül rahatlığıyla “emanete hıyanet etmedik” diyebiliyor muyuz?
Çocuklarımızın da kendi çocukları tarafından “hıyanet etmekle” suçlanmaması için; onları uyarmalı, bilgilendirmeli ve bilinçlendirmeliyiz.
Tiyatro bu iş için etkili araçlardan biri.
Çünkü onlara “parmak sallayarak” değil; göstererek, eğlendirerek, düşünmelerini sağlayarak ulaşmanın en kolay yolu.
Birileri; iyi ve yaşanası bir dünya için birşeyler yapmalı…
Biz bunun için en iyi bildiğimiz şeyi, tiyatroyu seçtik.
Çocuklarımızın yüzüne daha rahat bakabilmek için…
“İstediğimi yaparım” diyenlere, dünyayı kendi malı gibi görenlere “BU DÜNYA HEPİMİZİN” diyebilmek için…
Ya siz? SuhaUYGUR