Yaşınız gelmişse 30’a yada 40’a… ki bir çoğunuz aslında 20’sinde 19’unda; geç kalmış değilsiniz. Benden söylemesi. Sahnenin her yaştaki oyuncuya ihtiyacı var. Oyunculuk için güzellik, çirkinlik, yaşlılık, gençlik önemli değildir. Çünkü tiyatro “insanı insana insan yoluyla anlatma sanatıdır.” Demiyor muyuz her zaman? Ve tüm insanlar fabrikasyon gibi belli yaşta değildir biliyorsunuz.
Bu yazı, makale ya da denemeyi (kim ne diye adlandırıyor bilmiyorum) “Sahne Senin İstanbul...( Orhan Aydın )” yazısından sonra yazmak geldi içimden. 5 aydır İstanbul’daydım, Yeni döndüm Güneydoğu’ya… Hakikaten de her tiyatro sahnesi, (büyük küçük demeden, hangisine gittiysem) hepsinin sorunu, sıkıntısı aynı… FİNANSMAN”
Oyun adı: Üniversite Yıllarım Kişi Sayısı: 5-6 kişiyle oynanabilir.
Gülerken ağlamaktır tiyatro, yada ağlarken gülmek, daha doğrusu gülebilmek... İçinde sakladığın bir avuç közü söndürüp; küllerinden yaptığın dev kuleleri gösterirsin sahnede... Evet "bir avuç köz ve dev kuleler ." Ne kadar orantısız değil mi? Değil! "Ne Yaşanmışsa" değildir mantık! Her zaman "Ne bırakmışsa" üzerine kuruludur temel. Yaşanan duygulardan çok etkisi yazdırır insana. Herkes sever, ayrılır, kavuşur yada kaybeder... Ama herkes aynı yoğunlukta değil! Zira yazar olurdu; her köşe başı aşığı yada babasını, sevgilisini her kaybeden...