Vahide Gördüm ve Tüm Kanser Hastaları İçin... İnadına İyileşebilmek...

Hastalığın her türü ve özellikle de ölümcül olanları... Gerek gensel gerekse çevresel faktörlerle birleşerek hassas bünyenin bedenine yerleşen ölümcül virüs...
Yapılması gereken zihni bu acıdan bağımsız bırakmak..Yani zihnin acıya-hastalığa odaklanmamasını sağlamak...
Umursamamak ve hayata eskisi gibi normalmiş ve hiç hasta değilmiş gibi yaşamaya devam edebilmek...
Güçlü olabilmek.. Kanser hastalarının yapması gereken bu... Hastalıkla dalga geçmek..olağan yaklaşmak...
Giden saçların ardından bir damla gözyaşıylada olsa tebessüm edebilmek ve "böylede karizmatikmişim yahu..." diyebilmek.
Uçurumun kenarında dahi olsa "hareketsizce, umutsuzca öleceğine, mücadele etmeyi yeğlemek..."
Umudun ayarı yoktur..küçük ya da büyük... Hiç farketmez.
İçinde direncin-mücadelenin olmadığı her hastalık ölümcüldür. Dirençsizsen ve yaşamaya üşengeç biriysen grip gibi basit bir soğuk algınlığı karşısında dahi ölürsün...
Özellikle gribe yakalandığım zamanlarda çok yaparım.. şiddetli bağ ağrısı olduğunda zihnimi o bölgeye odaklayıp "inleyip, sızlanmaktansa..." en sevdiğim şarkıyı bağırarak söylerim... Çünkü bilirim inlemenin ağrıyı o anda düzeltmeyeceğini... Yani zihni bağımsız yapıp, algıyı başka yöne çevirmek...
Dalga geçmek, küçümsemek gerek kötü olan herşeyi... Başımıza gelebilir...İnsanız.
Sağlıklıykende yaşama direniyoruz, sağlıksızkende...
Direnmek her zaman yaşamın vazgeçilmez bir eylemidir.
Ve en çokda böylesi durumlarda "inat" çok işe yarıyor...
İnadına yaşamak herşeye rağmen...
Şairin dediği gibi;
öyle yıkma kendini,
öyle mahsun, öyle garip.
nerede olursan ol
içerde, dışarda, derste, sırada.
yürü üstüne üstüne.
....
Umut sende anlıyor musun...
Alkışlarımla,
Yurdagül Yurtseven
(suare@hotmail.com)