Sizlerle paylaşmak istediğim, aslında hayatımızın en önemli parçaları olan ve her an her yerde karşılaştığımız ancak bir şekilde görmezden geldiğimiz çocuklarımızın, kardeşlerimizin, büyüklerimizin geçtiğimiz haftalarda yılda bir kez de olsa hatırlandığı ve adından hiç haz etmediğim Engelliler Haftası etkinlikleri.
Yollardan yeni döndük. Nerede miydik? Aldık elimize Hacivat ve Karagöz’ü, başladık o köy senin bu okul benim dolaşmaya. Gezici Karagöz Gölge Oyunu Tiyatrosundan bahsediyorum.
Toplumları her zaman ileri seviyelere ulaştıran o toplumun belli kültür etkisi çerçevesinde sanatla uğraşmasıdır. Ama artık günümüz birazcık çıkar ve baba dostu, tanıdık ilişkilerinin ön planda olduğu bir dönem haline gelince gerçek sanat yapanların, değil bir ayağının çukurda olması iki ayağı birden çukurda olma durumları ortaya çıktı.Bir proje gerçekleştirir beğeni alırsanız yeni projelere yelken açmak daha kolay olur elbette; ama bir proje yapmak için destek istediğinizde o zaman size verecekleri cevaplar karşısında hayretler içinde kalabilirsiniz.
İyi duyun anlayın bu Evran’ı İpekten yumuşak, çelikten serttir Evran erendir, yiğittir, merttir Evran bedeldir birkaç orduya Tanrı nimetidir Anadolu’ya.
Bir haftadır Aydın’dayım. Burada birazcık dolaştım. Dolaşmamdaki amaç amatör tiyatroların çalışmalarını izlemek içindi. Genelde uğrak yerlerin liselerdi. Liselerdeki tiyatro gruplarının çalışmalarıydı. Okulların eğitim-öğretime başlamasıyla liselerde edebiyat öğretmenleri tiyatro çalışmalarına hemen başlamışlar. Nitekim zaten bir kere tiyatro hastalığına yakalanınca okulların açılmasını bile beklemeden oynayacakları oyunları seçmişler. İlk durağım Kuyucak Çok Programlı Lisesiydi...
Bir Buket Aşk Hayatlarımızı Benzer Yanlarıyla Farklı Yaşıyoruz.
Günümüzde bilinçlenme adı altında ihtiyaç duyulan faaliyetler yerine sadece eğlenmek biraz benim garibime gitmiyor değil. Hele de kalkınma potansiyelini üzerinde taşımaya çalışan ülkemizde hem öğrenip, eğlenmek varken bizlere sadece eğlenmek sunulmamalı. Muhsin Ertuğrul’un dediğinden yola çıkacak olursak: ”Tiyatro bir okuldur ve en iyi, eğitici eğlencedir.” Peki öyleyse aynı anda hoş vakit geçirip ve toplumsal anlamda bazı kuralları öğrenebileceğimiz sanat dalı olan “tiyatro” neden hiçe sayılıyor?